Συνάδελφοι,

Οι εκλογές για το νέο Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ διεξάγονται σε συνθήκες πρωτόγνωρες για τη δημοσιογραφία, τον Τύπο, αλλά και τον τόπο.

Η πολύπλευρη κρίση έχει πλήξει ιδιαίτερα τον κλάδο μας. Είναι ταυτόχρονα κρίση αξιών για τα ΜΜΕ και τη δημοσιογραφία. Η ελευθεροτυπία και η ανεξαρτησία της γνώμης, η αυτοτέλεια του δημοσιογράφου πιέζονται και υπονομεύονται στις συνθήκες επαγγελματικής ασφυξίας, τις οποίες επιτείνει η οικονομική στενότητα και η επικράτηση νέων συνθηκών στην ιδιοκτησία των μέσων ενημέρωσης. Οι δημοσιογράφοι δεν είμαστε εκτελεστικά όργανα, δεν είμαστε αναλώσιμοι. Είμαστε εργαζόμενοι. Όχι εξουσιαστικός μηχανισμός, ούτε βραχίονας της εξουσίας. Η τύχη μας είναι ευθέως συνδεδεμένη με το παρόν και το μέλλον όλων των εργαζόμενων.

Οι επικείμενες εκλογές στην ΕΣΗΕΑ συνιστούν για τους δημοσιογράφους κρίσιμη και αποφασιστική επιλογή. Είναι πλέον κοινή πεποίθηση ότι κανένα από τα προβλήματα δεν θα λυθεί και κανένα ρόλο αξιόπιστου λειτουργού της Ενημέρωσης δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε-ατομικά και συλλογικά-χωρίς την ΑΛΛΑΓΗ στην Ένωσή μας.

Είναι υπόλογοι για το διασυρμό της δημοσιογραφίας και των δημοσιογράφων στη συλλογική συνείδηση των Ελλήνων. Χρωστούν λογοδοσία, για τα έργα και τις ημέρες τους, το βίο και την πολιτεία τους. Θυμηθείτε:

Τρεις νέοι νόμοι για τα ΜΜΕ χωρίς παρέμβαση, συλλογικές διαπραγματεύσεις χωρίς θεσμικούς στόχους, αδιαφανή λειτουργία, ΤΣΠΕΑΘ χωρίς λογιστική αποτύπωση των οικονομικών του, εισφορές και πόροι χωρίς έλεγχο, αποδιοργάνωση των Ταμείων, σκάνδαλο δομημένου ομολόγου και η γελοιοποίηση του δημοσιογραφικού απορρήτου είναι ζητήματα που εγγράφονται στο θλιβερό απολογισμό της απερχόμενης διοίκησης της ΕΣΗΕΑ.

Δεν μπορούν να είναι τιμητές και δεν πρέπει να τους επιτραπεί να αξιοποιήσουν την κάλπη ως κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Οι εκλογές στην ΕΣΗΕΑ υποχρεώνουν όλους μας σε μια καθαρή επιλογή: Συνδικαλισμός της ευθύνης ή της ανέξοδης ρητορικής και των παρασκηνιακών συναλλαγών;

Ο πρώτος δρόμος δεν υπόσχεται παρά αγώνα επίμονο, συνεχή, με στόχους καθαρούς και μέτωπα σύγκρουσης αποσαφηνισμένα, για την προάσπιση του κοινού μας μέλλοντος.

Ο δεύτερος δρόμος, του ανεδαφικού βολονταρισμού, οδηγεί σε βέβαιες και οδυνηρές ήττες, όπως αυτές που γευθήκαμε τα τελευταία χρόνια.

Για τη Δημοσιογραφική Ενότητα η επιλογή είναι μονόδρομος.

Χωρίς κομματικές δεσμεύσεις και μικροπολιτικές τακτικές, αγωνιζόμαστε για μια ΕΣΗΕΑ, η οποία θα συσπειρώνει όλους τους εργαζόμενους στην Ενημέρωση γύρω από κοινούς στόχους.

Για μια ΕΣΗΕΑ ανάχωμα και φραγμό σε μεθοδευμένες επιχειρήσεις χειραγώγησης των Μ.Μ.Ε.

Για την έξοδο των δημοσιογράφων από τον εσωστρεφή μικρόκοσμο, στον οποίο μας έχουν εγκλωβίσει οι κήρυκες μιας πτωχοπροδρομικής μιζέριας, οι θιασώτες δογμάτων που η ίδια η ζωή και η ιστορία έθεσαν στο περιθώριο.

Σε αυτόν το «Θαυμαστό καινούργιο κόσμο» του πληροφοριακού χάους, του ωκεανού των πληροφοριών, ο δημοσιογράφος δεν είναι ένας ακόμη νεροκουβαλητής, ένας απλός ντελάλης ειδήσεων. Είναι-οφείλει να είναι- ο ασυμβίβαστος ελεγκτής της αξιοπιστίας, της αλήθειας της πληροφορίας.

Πρώτοι εμείς πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι τα τελευταία χρόνια εκδηλώνονται στον επαγγελματικό μας χώρο φαινόμενα παθογένειας και αποκαλύπτονται νοσηρές καταστάσεις μιας λειτουργίας που μόνον κατ΄ όνομα μπορεί να θεωρείται δημοσιογραφική. Δημοσιογράφοι σε ρόλο θεραπαινίδας της πολιτικής, οικονομικής και μiντιακής εξουσίας, προκαλούν την οργή και τη λοιδορία της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό το κακέκτυπο δημοσιογράφου δεν μας αντιπροσωπεύει, δεν μας αξίζει. Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει τώρα.



Η Δημοσιογραφική Ενότητα διακηρύσσει με πάθος την προσήλωσή της στην αποστολή και το ρόλο του δημοσιογράφου, ως αποτελεσματικού κριτή και ελεγκτή της εξουσίας, στο πλευρό του πολίτη, ο οποίος αντιμετωπίζει το φάσμα της καταδολίευσης των δικαιωμάτων του.

Από θέσεις ευθύνης και συμμετοχής στο νέο Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ, δεσμευόμαστε για:

• Να υλοποιηθεί η από μακρού εξαγγελλόμενη εκκαθάριση του Μητρώου της ΕΣΗΕΑ από όσους καταχρηστικά δηλώνουν δημοσιογράφοι, από τους εργολάβους και τους υπεργολάβους της Ενημέρωσης.
• Να αλλάξει επιτέλους το Καταστατικό της ΕΣΗΕΑ, αναγνωρίζοντας όχι μόνο την πραγματικότητα της ιδιωτικής ραδιοφωνίας & τηλεόρασης, αλλά και τα Νέα Μέσα.
• Να θεσπισθούν κανόνες λειτουργίας των Νέων Μέσων για να μην επικρατήσει το χάος των εργοδοτικών τετελεσμένων, που υποθάλπουν η αοριστία και η ανυπαρξία των νόμων.
• Να κατοχυρωθεί το επάγγελμα του δημοσιογράφου. Να πάψουν οι συντάκτες να λειτουργούν ως διεκπεραιωτές της ρουτίνας, ασχολούμενοι μόνο με το πακετάρισμα των ειδήσεων, σύμφωνα με τις υποδείξεις και τα συμφέροντα των εργοδοτών τους, των πραγματικών φορέων της Τέταρτης Εξουσίας.
• Να προστατευθούν οι δημοσιογράφοι-παλαιοί και νέοι- από κάθε είδους πιέσεις και χειραγώγηση. Είναι αίτημα επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε.

• Τις αναγκαίες και απαραίτητες προσαρμογές –αλλαγές στις νέες ασφαλιστικές ρυθμίσεις.
• Συλλογικές Συμβάσεις πραγματικών αυξήσεων, για όλους και στον πρέποντα χρόνο.
• Συνθήκες εργασίες που διασφαλίζουν την αξιοπρέπεια των εργαζομένων στις επιχειρήσεις ΜΜΕ. Κανόνες παντού και για όλους.
• Διασφάλιση των θέσεων εργασίας, διεκδικώντας την εφαρμογή προγραμμάτων για τη βιωσιμότητα των ΜΜΕ.
• Έμπρακτη εκδήλωση αλληλεγγύης και αρωγής σε όσους συναδέλφους είναι άνεργοι, σε συνεργασία με τον ΕΔΟΕΑΠ.
• Αναγνώριση και καταβολή επιδόματος πτυχίου και στους δημοσιογράφους, με ταυτόχρονη κατοχύρωση της εργασίας τους.
• Πραγματική προστασία όσων συναδέλφων, με πολυετή προϋπηρεσία, αντιμετωπίζουν το φάσμα της απόλυσης ή της «εθελουσίας εξόδου» χωρίς να έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα, για να αντικατασταθούν από νεώτερους και χαμηλόμισθους.
• Να ορθωθεί φραγμός στην παραγωγή ευκαιριακών δημοσιογράφων – κυρίως στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα – οι οποίοι καταλήγουν, με τσακισμένα όνειρα στη στρατιά των ανέργων.
• Να γίνει σεβαστή η ποσόστωση μελών και μη μελών στα ΜΜΕ και να σταματήσει το παράνομο καθεστώς των μακροχρόνια «δοκίμων», των άμισθων ή των συναδέλφων που εργάζονται με μπλοκάκια.
• Τη λειτουργική ένταξη των Νέων Μέσων στον κορμό της Ενημέρωσης.