Οδεύει προς τη λύση του το πρόβλημα των ανέργων συναδέλφων, που πρέπει να καταβάλλουν κάθε μήνα 50 ευρώ στον ΕΔΟΕΑΠ  για να έχουν ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική περίθαλψη. Το θέμα έχει τεθεί κατ’ επανάληψη από τη Δημοσιογραφική Ενότητα και από τον Δημήτρη Κουμπιά, τόσο στην ομιλία του στη γενική συνέλευση της ΕΣΗΕΑ, όσο και σε συνεντεύξεις, προεκλογικά.

Η Ελένη Σπανοπούλου ως πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ στην πρώτη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου έφερε το θέμα, τέταρτο, στην Ημερήσια Διάταξη. Η πρόταση  Σπανοπούλου, που έγινε ομόφωνα δεκτή απο τα μέλη του ΔΣ ήταν:

Αντί να πληρώνουν οι άνεργοι δημοσιογράφοι απο την τσέπη τους το 50ρικο, αυτό να παρακρατείται απο τα χρήματα που καταβάλλει ο ΕΔΟΕΑΠ κάθε τρίμηνο στην ΕΣΗΕΑ.

Παραλλήλως προτάθηκε και απο άλλα μέλη του ΔΣ, αφού γίνει δεκτή αυτή η ρύθμιση απο την ΕΣΗΕΑ και την ΕΣΗΕΜΘ, να υπάρξει διακανονισμός με πολλές δόσεις των οφειλών που έχουν οι άνεργοι δημοσιογράφοι, ενώ διερευνάται το ενδεχόμενο αντί για ένα χρόνο να αυξηθεί σε 2 χρόνια η περίοδος που ένας άνεργος δημοσιογράφος θα καλύπτεται επικουρικά (ΕΔΟΕΑΠ) μέσω του ΕΤΑΠ ΜΜΕ - πρώην ΤΣΠΕΑΘ.

Αυτονόητον είναι ότι τώρα, που το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστεί και να λυθεί από τις Ενώσεις, η Δημοσιογραφική Ενότητα συμμετέχοντας στο Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ θα υποστηρίξει την πρόταση του ΕΔΟΕΑΠ. Στο σχετικό λογαριασμό που θα δημιουργηθεί, θα κατατεθούν και τα χρήματα που επρόκειτο να δαπανηθούν για το προεκλογικό πάρτι του συνδυασμού, το οποίο ματαιώθηκε σε ένδειξη πένθους για το θάνατο του Νίκου Τσιπλάκου. Το ποσόν, θα κατατεθεί στη μνήμη του.

Υπενθυμίζεται ότι στη σχετική ανάρτηση, τον περασμένο Μάρτιο, επισημαίναμε:

Από όσο γνωρίζουμε, ο ΕΔΟΕΑΠ  ως νομικό πρόσωπο δεν νομιμοποιείται να καλύψει τη δαπάνη και το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να αποδεχθεί πρόταση της προέδρου του ΤΥΠ Ελένης Σπανοπούλου να καταβάλλονται τα ασφάλιστρα από τις Ενώσεις – ΕΣΗΕΑ και ΕΠΗΕΑ – που μέλη τους είναι μέτοχοι του Οργανισμού.

Σήμερα, καταβάλλουν ανελλιπώς  τα 50 ευρώ κάθε μήνα είναι 315 συνάδελφοι, ενώ άλλοι 200 περίπου είναι υπερήμεροι, πιθανότατα λόγω οικονομικής δυσπραγίας. Το ετήσιο κόστος για τις Ενώσεις, εάν αναλάμβαναν τη δαπάνη για όλους ανεξαιρέτως, θα ξεπερνούσε τις 200.000 ευρώ. Και το μεγαλύτερο μέρος θα έπρεπε να το πληρώσει η ΕΣΗΕΑ, αφού οι άνεργοι της ΕΠΗΕΑ είναι πολύ λιγότεροι.
Μεγάλο κόστος βέβαια, αλλά η ΕΣΗΕΑ - μέχρι να πείσει το κράτος να πράξει τα αυτονόητα - έχει χρέος να το αντιμετωπίσει, με μια χρηστή διαχείριση των κονδυλίων του Ταμείου Αλληλοβοηθείας.    

Ασφαλώς το κράτος έχει υποχρέωση να καλύπτει την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ανέργων, όπως άλλωστε γίνεται και στο ΙΚΑ. Φαίνεται όμως ότι κάτι τέτοιο δεν έχει διεκδικηθεί, τουλάχιστον επαρκώς…